वसंत ऋतू

-


 अविरत चाले चक्र 
होती ऋतूंचे बदल
नित्य नूतनच भासे
सृष्टीमाता सभोताल


राजा ऋतूंचा वसंत
नव पल्लव भूवर
नव्या आशेची पालवी
फुले चराचरावर


करे वारा मनमानी
गारठ्याला कंटाळून
मंद सुगंध लेवूनी
मोहरले आम्रवन


पित पुष्प बहरले
तन-मन आनंदात
मन तरुणाई नाचे
सृष्टी सौंदर्य भरात


कुहूकुहू थुईथुई
चाले गायन नर्तन
सळसळ किलबिल
फुलतसे पानपान


टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

लेख मकरसंक्रांत

-
  *मकरसंक्रांत: धार्मिक आणि वैज्ञानिक दृष्टिकोन*      आपले सगळेच सण उत्सव हे निसर्ग, शेतीप्रधान जीवनपद्धती, मौसमी फळे -भाज्या यांच्याशी निगडीत आहेत. पौष महिन्यात रथसप्तमीपर्यंत  होणारी आदित्य राणूबाईची पूजा, दर रविवारी केली जायची. त्याच्या कथा ऐकल्या जात असत.  त्यातून मिळणारा संदेश उतू नको मातू नको, घेतला वसा टाकू नको, साठा उत्तराची कहाणी सुफळ संपूर्ण.. हे कानात घुमत असते. या रविवारची,रथसप्तमी ची पूजा, रांगोळीने चंदनाच्या पाटावर सूर्य, रथ रेखाटणे अशी होत असे. यातून प्रिंट मिडिया खूप प्रगत नसताना भौगोलिक ज्ञान,जीवन यांची सांगड  संस्कृतीच्या माध्यमातून  पुढच्या पिढ्यांकडे गेली.  बिब्याची फुले, करडईचे फुले यांना महत्व असायचे. बिब्याची फुले वातहारक आहेत. प्रत्येक देवतांच्या आवडत्या फुलांमध्ये काही वैशिष्ट्ये दडली आहेत. पिवळे, तपकिरी असे हे करडई फूल सूर्याच्या तेजस्वी पणाचे द्योतक आहे.  भोगविडे,संक्रांत, कर आणि महिनाभर चालणारे हळदीकुंकू असे उत्सवी बायकांच्या गोटातले वातावरण  संक्रांती निमित्ताने चालू असायचे. भोगीला सात विड्याची पाने, सात...
अधिक वाचा

ऐटीमध्ये रमू नको (फटका)

-
इमेज
  अधिकाराच्या मस्ती मध्ये मश्गुल बनून बसू नको भाटांमध्ये रमता रमता सत्य विसरून बसू नको खुर्चीसंगे अनेक चमचे त्यांच्यामध्ये रमू नको खुर्ची जाता पळती सारे खेदाने तू रडू नको शाली फेटे स्विकारताना काटे टाळत पळू नको कर्तव्याचा पंथ नितीचा  भिउनी मागे पडू नको आलस्याला गोंजारूनी लाड स्वत:चे करू नको काकबुद्धिने येताजाता टोचे मारत बसू नको कल्याणाचे बेगड लावी राजकारणी बनू नको खुर्चीपायी लांगुलचालन खोट्यासंगे फिरू नको करणाऱ्याच्या कामामध्ये खोडे घालत हसू नको कास धरण्या सत्याची मग लाजत मागे सरू नको माझे माझे मानत सारे लोभामध्ये बुडू नको हळूच निसटू जाता सारे नाराजीने रडू नको द्वेषभाव अन दुष्टाव्याने कामे सारी करू नको पेरशील जे उगवे सारे हेच विसरून फिरू नको व्यापकदृष्टी मनात नसता आव आणून जगू नको ढोंग दाखवत कौसल्येचे मंथरा मनी बनू नको झाकत साऱ्या चुका स्वत:च्या टिमकी मारत फिरू नको परनिंदेची कास धरूनी  ऐटीमध्ये रमू नको.  अर्चना मुरूगकर🌹 तळेगाव दाभाडे. 
अधिक वाचा

साहित्यातील राजकारण

-
इमेज
 साहित्यातील राजकारण साहित्य हे समाजाला दिशा देणारे आहे.साहित्यिकाचा आजही समाजात आदर केला जातो.तो त्याच्या एकमेवाद्वितीय प्रतिभेमुळे.थकलेल्या मनाला ते मार्गदर्शन करते .अनेक अभ्यासू व्यक्तींमुळे आपल्याला माहीत नसलेल्या क्षेत्रातील माहिती मिळते.अध्यात्मिक साहित्य हे मन: शांती प्रदान करते.लहानपणापासून एका निष्ठेने आपण या क्षेत्राकडे पहात असतो. हे सगळे असूनही साहित्यात होत असणारे राजकारण नजरेस पडते. पूर्वी कलाकारांना ,साहित्यिकांना राजाश्रय असायचा,निधीचा प्रश्न पडायचा नाही.आता स्वतंत्रपणे साहित्यसमूह मोठे करताना ते टिकवण्यासाठी न आवडणारी मदतही स्विकारावी लागते.ते आणून देणारे ,साहित्यात रस नसणारे पण लोक जपावे लागतात.निधीसोबत त्यांना हवे ते नाव,मत,प्रवाह,पक्ष ,पूर्वजांचे नाव मोठे होते.साहित्य दुय्यम ठरण्याचा धोका यात आहे. शिवाय माहिती तंत्रज्ञानाच्या युगात जो तो ज्ञान पसरवत आहे,यात माझे ते खरे, सगळ्यांना माझा विचार समजलेच पाहिजेत , ते बिंबवलेच पाहिजे या अट्टाहासातून स्वत:च्या तथाकथित विचारसरणीची माणसे एकत्र येतात गट-तट पडत जातात.राजकारण होते. आपण स्वत: साहित्यिक म्हणून विकसित होताना काह...
अधिक वाचा